درود دوستان نازنین و مهر گستر و همدم و همراه مولانا صفا ، یک سال گذشت و
با همه ی سختی و بود و نبودها و نشدن ها و دوری و غم و اندوه و داشتن و نداشتن
این سال هم به پایان رسید ، همیشه در روزهای پایانی و آغاز سال نوین با خودمون
در گیر می شیم که این سال نو پیش رو ، چگونه باشیم چیکار کنیم نمی شه که
اینجوری بی خیال باشیم و کوششی نکنیم برای رسیدن به آرزوها و خواسته هایی
که داریم .
بعدش کلی هندونه زیر بغل خودمون می ذاریم که امسال دیگه خوف می شم و بچه ی بهتری می شم و فلان کار رو می کنم که دیگه
مشکلی نباشه و .... و... کلی باد می شیم و دیگه خدا رو هم بنده نیستیم
برخی هم انگار نه انگار ، همچون گیگیلی توی مجموعه ی کلاه قرمزی هستن بی خیال
و بی حال و سرد و خشک و افسرده
و یا مانند اون آدمک تویگالیور هی می گن " من می دونم نمی شه "
. به هر روی باید هر تصمیمی بر پایه ی خرد و منطق و پیگیری و داشته ها و باور ها و فرهنگ و اقتصاد و توانایی های
ما باشه و گر نه بیشترش آرزویی بیش نخواهد بود نمی شه بگیم من بهترین ها رو
می خوام و براش کوششی نکنیم نمی شه گفت من باید بهترین نمره رو بگیرم و
هفته به هفته نگاهی هم به کتاب دانشگاهی و مدرسه نکنیم
به هر روی امیدوار سال 1391 خورشیدی که 3750 سال به پیامبری رسیدن زرتشت
هست بر شما شاد و خوش باد ، من هم همچون گذشته همین جا نشستم و
چشم به راه عیدانه های شما هستم
